تبلیغات
googlerank - وبلاگ‌ها و ماهی‌ها؛ در فاصله آرزوها و تحلیل‌ها

googlerank

بهینه سازی وب و بالا بردن رنکینگ در موتور جستجو

 

وبلاگ‌ها و ماهی‌ها؛ در فاصله آرزوها و تحلیل‌ها

 

نوشته شده توسط:admin

خبرهایی درباره خودمان و خبرهایی دیگر درباره دیگران از طریق چند لینك به اضافه اظهارنظرهایی درباره زمین و زمان به اندازه‌ای كه حال و حوصله باشد، روی هم میشود وبلاگ.
   خانه كه ساده باشد روبه‌راه كردن و قابل استفاده شدنش خیلی آسان می‌شود، می‌شود نشر به وسیله یك كلیك بر روی دكمه post&publish. شاید باور كردنش مشكل باشد، ولی واقعیت این است. دكمه‌ای را می‌فشارید و یك متن در جهان متون متولد می‌شود. یك متن تازه به دنیا می‌آید و یك امكان انتخاب برای مخاطبان بیشتر می‌شود و یا بهتر بگویم یك زاویه دید تازه در كنار هزاران هزار زاویه دید دیگر قرار می‌گیرد.
   شما كه دكمه post را می‌فشارید، یك حفره به كندوی عسل افكار جهانی اضافه می‌كنید. وبلاگ‌ها واقعا شبیه كندوی عسل هستند و بلاگرها زنبورهایی كه می‌كوشند هر روز شهدی را به كندو بیاورند، قبول كنیم كه بعضی از این زنبورها هم نه شهد كه گاه زهر می‌آورند! ولی خوشبختانه در این برزن عسل فروشی، انتخابها هم گسترده است. دقت كنید تا عسل خوب بخرید.

   وبلاگ‌ها را می‌توان جزو رسانه‌های آلترناتیو به حساب آورد. آنها مثل سی.ان.ان، واشنگتن‌پست، نیویورك‌تایمز، تایم و نیوزویك و غیره بر روی نقشه قدرت و ثروت قرار ندارند و لذا بی‌مهابا حرف می‌زنند و در برابر این رسانه‌های بزرگ و پارادایمی جز این كه دیدگاه‌های متقابل و غیررسمی و غیروابسته به قدرت را مطرح كنند، كار دیگری صورت نمی‌دهند. البته بعضی از وبلاگ‌ها هم خیلی به سیاست، اقتصاد، فرهنگ و جامعه كاری ندارند و فقط و فقط از خودشان و تجارب شخصیشان می‌گویند. این كه امروز ساندویچ خوردم، یا این كه اتاقم گرم است، و یا ماشینم كه پنچر شد انگار خودم پنچر شدم! به این نوع وبلاگ‌ها e-zine یا مجله الكترونیك نمی‌گویند؛ آنها به me-zine شهرت یافته‌اند(مجله من).

   من فكر می‌كنم دوست‌داشتنی‌ترین جنبه وبلاگ‌ها استقلال آنها از نهادهای رسمی رسانه‌ای باشد. بلاگرها كارت خبرنگاری ندارند اما خبرنگارند و این شاید اصلی‌ترین ممیزه روزنامه‌نگاری عمومی(public) و سنگ پایه دموكراسی عمومی یا سایبردموكراسی (cyberDemocracy) باشد.
   البته عده‌ای میكوشند با سمپاتی كوركورانه از وبلاگ‌ها این پدیده را كاملا مستقل و دمكراتیك نشان دهند. این تلقی تا حدودی درست است، اما فراموش نباید كرد كه بالاخره هر وبلاگی یا به عبارت بهتر هر بلاگری هم بالاخره مواضعی دارد كه می‌تواند در همان تعاریف كلاسیك، چپ، راست یا میانه قرار گیرد و به دیگر زبان، هر بلاگری در اتاق وبلاگ خودش پرده‌هایی دارد و دیوارهایی كه اورا به نحوی در آنجا از اتاق مجاور خودش و یا از چشم‌انداز دیگران جدا می‌سازد.
   وانگهی چه كسی می‌تواند این نكته را انكار كند كه قدرت و كیفیت یك وبلاگ و یا قدرت و مسئولیت یك وبلاگ در مقابل مخاطبانش تفاوت چندانی از جنبه رفتاری با رسانه‌های نوشتاری ندارد. هم وبلاگ‌ها و هم رسانه‌های نوشتاری هر دو به كیفیت می‌اندیشند و هردو در مقابل مخاطب به نحوی از انحاء احساس مسئولیت می‌كنند، چراكه اگر مخاطب این احساس را در آنها از جنبه كیفیت و مسئولیت نبیند، به مخاطب وفادار آنها تبدیل نمی‌شود.
   مخاطب هم مثل من و شما برای كسی می‌میرد كه برایش تب كند. نباید خیال كنیم مخاطبان وبلاگ‌ها از كرات دیگر می‌آیند تا وبلاگ بخوانند؛ خیر، آنها هم ویژگی‌هایی كاملاً ملموس، آشنا و زمینی دارند و الان نوعی جمعیت‌نگاری در قبال آنها وجود دارد. مثلا تقریبا روشن شده كه زنان و كودكان(به عنوان مخاطبان فراموش شده رسانه‌های نوشتاری) جزو مخاطبان ثابت وبلاگ‌ها هستند، یا كلا اساتید و تحصیلكردگانی كه دارای اندیشه‌های رادیكالی هستند و افكارشان در رسانه‌های نوشتاری انعكاس نمی‌یابد یا خودشان بلاگر شده‌اند و یا این كه خواننده و بیننده وبلاگ‌ها هستند.
   در این لیست مخاطبان، قطعا جوانان نوجو و ضدكلیشه هم جای گرفته‌اند. بنابراین، نمی‌توان چنین مخاطبانی را افرادی بی‌توجه به كیفیت و مسئولیت قلمداد كرد و به همین دلیل است كه می‌توانم بگویم این مخاطبان، مخاطبان بدون تعارف هستند، وقتی با وبلاگ تازه‌ای مواجه می‌شوند، ابتدا به سراغش می‌آیند و بلاگر مربوطه هم وقتی hit list خودش را می‌بیند كلی باد به غبغب می‌اندازد كه بله این منم طاووس علیین شده! ولی ناگهان روز بعد با ریزشhit مواجه می‌شود و تازه می‌فهمد كه ای دل غافل بالارفتن فوریhit آسان است ولی حفظ آن مشكل است. او تازه درمی‌یابد كه مخاطبان وبلاگ‌ها مخاطبان بی‌تعارف هستند و این گونه رفتار می‌كنند: یك كلیك برای همیشه! و یا كلیك و دیدار بعدی هرگز!

موقعیت وبلاگ‌ها

حالا پرسش این است كه آیا وبلاگ‌ها رقیب رسانه‌های نوشتاری هستند؟
   پاسخ این سؤال تقریبا رو به مثبت بودن می‌رود و می‌توان گفت بله! آنها دست‌كم چشم‌ها را متوجه خودشان كرده‌اند، ولی آیا پیروز خواهند شد؟ آنها طرف توجه هستند، چرا كه در لج و لجبازی و مچ گرفتن از رسانه‌های بزرگ حاكم به یك نامه بی‌پایان به سردبیرها تبدیل شده‌اند! اما آیا سردبیرها و رسانه‌هایشان هم بی‌كار خواهند نشست؟

   من هنوز بر این گمانه نیستم كه رسانه‌های نوشتاری سنتی به راحتی میدان را در برابر وبلاگ‌ها خالی خواهند كرد، و لذا نمی‌توانم در مورد نفوذ وبلاگ‌ها غلو كنم. از نظر من الان موقعیت وبلاگ‌ها در برابر رسانه‌های حاكم نوشتاری در همه جای جهان یك موقعیت در حال گذار است.
   راستش را بخواهید این وبلاگ‌ها و به ویژه وبلاگ‌هایی كه me-zine نیستند و رفتار مناسبی را از خود بروز می‌هند، می‌توانند از یك جهت نوه‌های نقدرسانه‌ای(media criticism) به حساب بیایند و به همین دلیل رقیب جدی رسانه‌های نوشتاری هستند.

   من نمی‌دانم چرا هروقت به این جنبه رقابت نگاه می‌كنم، یعنی به رقابت شانه به شانه وبلاگ‌های جاافتاده و قوی با رسانه‌های نوشتاری، بی‌اختیار یاد رقص پدربزرگ‌ها برای نوه‌هایشان می‌افتم و این صحنه تلخی است، چون متاسفانه پدربزرگ‌ها می‌روند و من دلم نمی‌خواهد رسانه‌های نوشتاری بمیرند. من هنوز بوی سرب ماشین‌های اینترتایپ را در مشام دارم، و صدای ماشین‌های حروف ریز هنوز در گوشم می‌پیچد، من دوست داشتم در اتاقم یك گارسه داشتم، و می‌دانم الان برخی از مخاطبان این سطور خواهند گفت گارسه دیگر چیست؟ هیچی! هیچی نیست! وقتتان را برای یافتن پاسخ هدر ندهید، دكمه post&publish را فشار دهید!

   اما از طرف دیگر، وبلاگ‌های خوب هم حكم دستیاران پژوهشی بی‌اجر و مزد را برای ما دارند و حماقت است كه به آنها سر نزنیم و یا این كه آنها را از دست بدهیم. ولی آیا این ماهی‌های كوچولو می‌دانند نباید از مسیر مارماهی‌ها و نهنگ‌ها و كوسه‌ها بگذرند؟ شاید چنین باشد و وبلاگ‌ها به مسیر خطرناك نروند، اما آن موجودات خطرناك چطور، آیا آنها هم به سوی این ماهی‌ها نخواهند آمد؟ آیا بیل‌گیتس‌ها و مایكروسافت‌هایشان و جف‌بزوزها و آمازون‌هایشان به سراغ وبلاگ‌ها نخواهند آمد؟
   من از صمیم قلب دلم می‌خواهد پای سوداگری و پای سرمایه‌داری دیجیتال هرگز به محله وبلاگ‌ها باز نشود و این آرزوی من است، ولی من هرگز آرزوهایم را به جای تحلیل قرار نمی‌دهم. من تردید دارم این نئوكاپیتالیسم پت‌وپهن و بی‌دروپیكر، هیكل گنده خودش را در بلاگستان ولو نكند! نظر شما چیست؟ آرزویتان را نمی‌گویم، دارم از تحلیلتان می‌پرسم.

نویسنده: دکتر یونس شکرخواه
منبع:مجله دنیای کامپیوتر و ارتباطات





p1 پنجشنبه 22 اردیبهشت 1390
p1 پنجشنبه 22 اردیبهشت 1390
p1 پنجشنبه 22 اردیبهشت 1390
p1 پنجشنبه 22 اردیبهشت 1390
مطلب بسیار مهم جهت افزایش بازدید سه شنبه 2 شهریور 1389
بالابردن رتبه سایت در موتورهای جستجوی اینترنت یکشنبه 31 مرداد 1389
چگونه سایت یا وبلاگ خود را به موتورهای جستجو معرفی کنید-ثبت سایت در گوگل ,یاهو یکشنبه 31 مرداد 1389
مسایل اقتصادی در پروژه های سئو دوشنبه 25 مرداد 1389
ارتقای رتبه سایت خود در موتورهای جستجوی اینترنت چهارشنبه 20 مرداد 1389
فاکتور های تباهی یک سایت دوشنبه 18 مرداد 1389
فاکتور نقره ای بهبود شنبه 16 مرداد 1389
موتورهای مختلف / رتبه های مختلف؟؟ شنبه 16 مرداد 1389
خرید آموزش طراحی ماشین شنبه 16 مرداد 1389
خرید آموزش تبدیل فیلم و آهنگ برای موبایل Mobile Converter شنبه 16 مرداد 1389
خرید آموزش طراحی با مداد شنبه 16 مرداد 1389
آموزش دروازه بانی فوتبال شنبه 16 مرداد 1389
Wonder peeler وسیله ای است فوق العاده ، که پوست هر چیزی را خواه گوجه باشد یا آناناس به راحتی می کند شنبه 16 مرداد 1389
رخت آویز شگفت انگیز شنبه 16 مرداد 1389
وبلاگ،با آینده ای درخشان جمعه 15 مرداد 1389
9نكات مفید در طراحی یك وبلاگ پنجشنبه 14 مرداد 1389
لیست آخرین پستها